Plitwicki Park Narodowy czy warto ?

Plitwicki Park Narodowy – Dziś zapraszam w wirtualną podróż do Parku Narodowego Jezior Plitwickich. Jest to urokliwe miejsce w Chorwacji położone  około 140 km od Zagrzebia – nieopodal granicy z Bośnią i Hercegowiną.

Plitwicki Park Narodowy

Park został założony w 1949 roku. Największą atrakcją tego miejsca jest szesnaście krasowych jezior. Są one połączone wodospadami. Jeziora umiejscowione są w sposób kaskadowy, co powoduje, że są podzielone na górne i dolne.

Do Parku należy w południowej części gór Mała Kapela. Jest to pasmo wchodzące w skład Gór Dynarskich. Jeziora zasilane są w wodę poprzez potoki Crna rijeka i Bijela rijeka. Zbiorniki wodne oddzielają się trawertynowymi groblami. Na groblach tworzą się wodospady. Jest ich ponad 90. Łączna długość wszystkich jezior wynosi 8,2km o łącznej powierzchni około 200 hektarów. Do górnych jezior należą:

Prošćansko jezero
Ciginovac, Okrugljak
Batinovac
Veliko jezero
Malo jezero
Vir
Galovac
Milino jezero
Gradinsko jezero
Burgeti
Kozjak

Plitwicki Park Narodowy – Jezioro Kozjak jest największym ze wszystkich jezior: ma powierzchnię 80 hektarów i jest głębokie na 49,5 m. Do dolnych jezior zaliczamy:

Milanovac
Gavanovac
Kaluđerovac
Novakovića Brod

Są one położone w głębokiej i wąskiej dolinie. Przestrzeń otaczającą Plitwickie Jeziora przemierza potok Plitwica. Spływa on na dół doliny po drodze napotykając na uskok. Tworzy on tam wysoki na 78 metrów Wielki Wodospad. Jest to największy wodospad w Chorwacji. Wody Plitwicy i system jezior łączą się, tworząc blisko 25 metrową kaskadę Sastavci. Na dole kaskady dają one początek rzeki Korana. Różnica wysokości między jeziorem Prošćansko jezero, a początkiem rzeki Korany wynosi 156 m. Park to nie tylko jeziora, rzeki i wodospady. Znajdują się tu również jaskinie w tym Supljara o długości 70 metrów i Golubinjaca o długości 160 metrów.

Wszystko to sprawia, iż Park Narodowy Plitwickich Jezior jest jedną z najchętniej odwiedzanych atrakcji Chorwacji. W lato liczba turystów to kilka tysięcy dziennie. Do parku prowadzą cztery wejścia. Każde z nich wyposażone jest w duży parking oraz budynki obsługi turystów. Jeziora możemy zwiedzać dzięki kilkunastu różnym trasom. Są one złożone z odcinków pieszych, jak również z odcinków pokonywanych niewielkimi statkami oraz pociągami drogowymi. Trasy mają oznaczony swój stopień trudności. Przemierzenie najkrótszych wymaga 2 godzin, a najdłuższych nawet 8 godzin. Na terenie parku zabronione jest opuszczanie ścieżek, biwakowanie, rozpalanie ognisk, łowienie ryb, kąpieli w jeziorach, itp.

W tym miejscu w 1928 roku założono rezerwat. Przekształcił się on w Park Narodowy w kwietniu 1949 roku. Jego obszar kilkukrotnie powiększano. W ostateczności w 1997 roku objął on powierzchnię 29500ha. Od 1979 roku to miejsce jest na liście Światowego Dziedzictwa Kulturalnego i Przyrodniczego UNESCO.

Na terenie parku żyje około 1100 gatunków, w tym wiele gatunków ginących. Są to gatunki roślin śródziemnomorskich jak i przypisywane terenom borealnym. W lasach okalających jeziora dominuje buk zwyczajny. Kolejnym gatunkiem, co do rozrostu na tym terenie jest jodła pospolita. Oprócz tego rośnie tu też klon jawor, klon zwyczajny, dąb bezszypułkowy, wiąz górski, a z iglastych: świerk pospolity, sosna czarna i sosna zwyczajna. Można tu też spotkać Cis pospolity. Co ciekawe występuje on w formie drzewiastej i krzaczastej. Lasy jodłowo-bukowe zachowały swój pierwotny wygląd. Tworzą one Puszczę Dynarską. Pełnią one ważną role. Blokują erozje gleby oraz migrację jej do jezior poprzez rwące strumienie.

Na terenie parku rośnie również około 50 gatunków storczyków. Jest to liczba odpowiadająca populacji storczyków w Polsce. Wśród nich znajduje się obuwik pospolity – uznawana za najładniejszą orchideę.

Do fauny parku zaliczamy:

Ryby
Płazy
Gady
Ptaki
Ssaki

Na terenie Parku nie ma za dużej liczby gatunków ryb. Pomimo tego, że wody należą do najczystszych klas. Do najpopularniejszych należy troć wędrowna. Możemy tu spotkać również strzeblę potokową, golca, klenia oraz pstrąga potokowego.

Za to grupa płazów jest tu dość liczna. Najczęściej możemy spotkać salamandrę plamistą. Oprócz tego traszkę górską, traszkę zwyczajną, żabę zwinkę, żabę trawną, rzekotkę drzewną, ropuchę szaea ikumaka górskiego.

Gadów, tak samo jak ryb, nie ma za wiele. Powodem jest długo zalegająca pokrywa śnieżna. Tak więc w miejscach naświetlonych promieniami słońca spotkamy jaszczurkę żyworodną, jaszczurkę zieloną, zaskrońca zwyczajnego, żółwia błotnego oraz zmiję nosorogą.

Wśród ptaków największą populacją szczyci się pluszcz. Oprócz niego jest aż 140 gatunków ptaków. Zaliczamy do nich głuszcza, bociana czarnego, puchacza, sóweczkę oraz kilka gatunków dzięciołów. Na skałach kanionu rzeki Korany gniazduje też sokół wędrowny.

Wśród ssaków zamieszkujących Park Narodowy Plitwickich Jezior należą wilki, lisy, kuny, borsuki oraz niedźwiedzie brunatne. Dodatkowo skutecznie osiedlony przez człowieka został tu ryś. Możemy też spotkać zagrożoną w środkowej Europie wydrę. Wśród roślinożerców mamy tu sarny, dziki i jelenie. Gniazduje tu również 15 gatunków nietoperzy w tym mopek zachodni.

Tereny Parku Narodowego położone są, jak pisałem wcześniej, przy granicy z Bośnią i Hercegowiną. Podczas rozpadu Jugosławii w latach 90-tych XX wieku, Bośniaccy Serbowie rościli sobie prawa do tych terenów. W Wielkanoc 1991 roku doszło tu do starcia serbskich separatystów i chorwackich sił bezpieczeństwa. Starcie miało bezpośreni wpływ na wybuch wojny chorwacko – serbskiej.

Plitwicki Park Narodowy jak dojechać Plitwicki Park Narodowy czy warto Plitwicki Park Narodowy gdzie kupić wyjzad Plitwicki Park Narodowy skąd wyjazd Plitwicki Park Narodowy jakie terminy

Skalne Miasto Ardszpach w Czechach

Dodaj komentarz

avatar
  Subscribe  
Powiadom o